قوم گرایی و تبعیض نژادی
تبعيض نژادي و قوم گرايي به عنوان پدیده یی شوم باعث تمام بدبختیها از گذشته تا امروز در افغانستان شده است و تا هنوز برای ریشهکن ساختن آن هیچ توجه جدی از سوی دولت صورت نگرفته است. دولت افغانستان با چالشهای فراوان تبعیض نژادی رو به روست. گرچه جامعه جهاني در طول چند سال اخير مدعي تلاشهاي زیادی در راستاي بر طرف كردن معضل مردم و حكومت افغانستان بوده، اما چالش هاي اساسي و مهم كه در روند ايجاد امنيت و ثبات در افغانستان مهم بوده و همواره سبب اختلاف در بين مردم این کشور شده مورد توجه قرار نگرفته است.
تبعيض نژادي، قومگرايي و اختلافهای زباني و فرهنگي همواره يكي از مشكلها
پيش روي ملت افغانستان بوده و دولت در جهت رفع اين مشكل کاری نتوانسته است.
در كشور ما اقوام و مليتهاي
مختلف زندگي مي كنند كه هر كدام هويت خاصی دارند. ملیت هایی که در افغانستان زندگی
می
نمایند با افتخارها
و فرهنگ خودشان زندگي مي كنند، اما در راستاي هماهنگ ساختن ( نزدیکی) اين فرهنگها
ساليان متمادي است که دولت به آن توجه جدی نکرده است.
با وجود اینکه تبليغهای زيادي مبنی بر اینکه ما يك ملت واحد هستيم، صورت گرفته،
اما تنها با شعار دادن، يك ملت واحد نمي شويم. بايد اقدام
های اساسي در عرصه سياست،
فرهنگ و اقتصاد صورت گيرد؛ چرا که ملت سازي واحد بدون حل مساله قوم
گرایی و تبعیض نژادی ناممكن
است. با توجه به اینکه مساله تبعيض نژادي از گذشته در افغانستان ريشه داشته، اما
براي حل اين مساله ملي كاري صورت نگرفته است. ما شاهد قوم
گرایی و نژادی در جوامع دیگر
دنیا بودیم، اما دولت
مردان آنها براي حل مشکل نژادی میان مردم تلاش می کنند.
متاسفانه مساله تبعيض از دير باز است كه روی عده
یی از مردم اين جامعه روا
داشته شده و با اصل ريشه اين مساله توسط رهبران سياسي کشور با بي
انصافي و بيعدالتي در مورد
عده
یی كه آن ها را به لحاظ قومي و
زباني خودشان نزديك نمي دانستند، در بين جامعه ما ترويج شده است. اين امر(قوم
گرایی و تبعیض نژادی) در
افغانستان باعث درگيري هاي داخلی شده و عده
یی براي از بين بردن
بيعدالتي و عده
یی
براي ادامه دادن بيعدالتي دست به جنگ و خشونت زده اند.
اين مساله پيامدهاي رواني خود را دارد و توسط يك عده از انسان ها بر اساس مسایل
سياسي به يك عده امتياز ناحق داده مي شود و حقوق يك عده پايمال مي گردد و در ابعاد
گوناگون جامعه ريشه رواني پيدا مي كند. اصل فلسفه حكومت در جامعه ايجاد نظم است و
دولت بايد امنيت را در اولويت های کاری خویش قرار دهد و با ایجاد عدالت اجتماعي بر
جامعه حكومت كند.
بلقیس عزیزی