در این روز ها سرو صدا های بسیاری در مورد دولت افغانستان به خاطر تغییر سیاست امریکا در مقابل دولت کرزی بلند شده و تیم ناکارای رئیس جمهوررا در اضطراب و سرا سیمه گی و تشویش به خصوصی قرار داده است. به دلیل اینکه وقتی صحبت های آقای کرزی را که بعد از سفرش از کشور های غربی در کنفرانس مطبوعاتی با خبر نگاران شنیدم؛ دریافتم که خیلی متناقض است نسبت به دیگر صحبت های ایشان در کنفرانس های خبری قبلی.

تا چند وقت پیش وقتی کرزی در کنفرانس های مطبوعاتی از طرف خبر نگاران در مورد سیاست های دولت امریکا و انگلیس در قبال افغانستان قرار میگرفت؛ از سیاست های امریکا همیشه رضایت نشان میداد و سیاست های دولت انگلیس را مغرضانه توصیف میکرد و میگفت که انگلیس ها برنامه و سیاستی که دولت از او اطلاعی داشته باشد در قبال افغانستان ندارند. و حتی چند بار غیر مستقیم با لحن تندی سیاست آنها را مورد انتقار قرار داد. و ما شاهد تیره شدن روابط بین کابل و لندن بودیم. ولیکن این بار آقای کرزی با چرخش ناگهانی خوشبینی خود را از سیاستهای کشور انگلستان در افغانستان ابراز داشت؛ و غیر مستقیم سیاست های امریکا را در افغانستان ناکام خواند. این در حالی مطرح میشود که، بعد از پیروزی بارک اوباما در انتخابات ، سیاست امریکا در مورد دولت کرزی تغییر به سزایی کرده است.

 

به دلیل اینکه رئیس جمهور منتخب امریکا همیشه در صحبت هایش از کارکرد های چند ساله ی کرزی انتقاد کرده و حتی در دیدارش با آقای کرزی دولت او را ناکام توصیف کرد. نکته جالب این که جناب کرزی به حدی از کشور انگلیس تشکر و اظهار سپاس کرد که حتی مرا به حیرت انداخت و تعجب کردم که باز انگلیسها چه گلی را به آب داده اند که رئیس جمهور ما را گرویدهء سیاست های خود ساخته اند. در حالی که سیاست انگلیس همیشه در افغانستان و دردیگرکشور های فقیرو یا جهان سوم جز ایجاد تفرقه دیگر چیزی را در بر نداشته است که به همگان آشکارا و معلوم است. مثال های زیادی موجود است از جمله یک مثال زنده ایجاد خط فاصل بین افغانستان و پاکستان است که بیشتر از صد سال از آن میگذرد و تا حال قربانی در پی دارد. من فکر میکنم سال های متمادی دیگرهم دوام پیدا خواهد کرد.

 

هدف از بیان مثال اینست که آقای کرزی آیا شما تاریخ را مطالعه کرده اید؟ وخوب از سیاست های انگلیس آگاه هستید؟ شاه شجاع که خود را برای شان رسما فروخته بود و غلامی حلقه به گوش انگلیس ها بود؛ او را باتمام مهارتش که میخواست در قدرت بماند؛ چه کاری در حقش نکرده اند؟ به خاطر بیان کردم که تکیه زدن بیحد به خارجی و او هم انگلیس هیچ درد مردم را دوا نمیکند. آقای کرزی چرا شما بالای مردم کشور اعتماد ندارید؟ چرا این مردم راپیش پا افتاده فکر میکنید و خودرادر دامن خارجی ها انداخته اید؟ تا چه وقت دیگر سیاست مردم فریبی را الگوی خود قرار میدهید؟ چرا در پشت در های بسته با کشور های که دست شان به خون ملت مان آغوشته است؛ تصمیم غیر مسوولانه می گیرید؟ این کار شما نه تنهاباعث کاهش بدبختی و نا امنی نمی گردد؛ بلکه دامنه نابسامانیها را گسترش میدهد. آقای کرزی شما باید از خود بپرسید که چرا شما درهمه کار شتابزده و با عجله عمل میکنید؟ روزی یک کشور را مورد ستایش قرار میدهید؛ و روز بعدش از سیاست کشورمذکور انتقاد میکنید؟ آیا نمیدانید که همچو سیاست های طفلانه باعث بد امنی زیاد در کشور میشود؟

جناب کرزی، بس است! دیگر ملت را قربانی سیاست های بیهوده خود نسازید. هر صحبت نا سنجیده ای شما جان صدها هموطنان مارا قربانی میگیرد و زنده گی مردم ما را تلخ تر میسازد. آقای رئیس جمهور لحظه ای با خود فکر کرده اید که چه نوع سیاستی را پیش میبرید؟

 

در این قرن بیست و یکم که در آن سیاست های قبیله پرستی و تفوق طلبی دیگر جای در خوری ندارد؛ شما با پیشبرد همچوسیاست های پوچ و پیش پا افتاده  آیا میتوانید درد و رنج ملت بیچاره را دواکرده و شکم گرسنه آن هارا سیر کنید و یا صد ها بدبختی دیگری که خواسته و نا خواسته مردم کشوررا خفه گیر کرده؛ راه علاج برایش جستجو کنید

 

بنده فکر میکنم شما ظرفیت این را ندارید که رئیس جمهور کشور باشید. با دیپلوم های افتخاری دانشگاه های امریکای نمیتوان درد ملت رنج کشیده و همیشه عذاب دیده افغانستان را التیام بخشید. شما وقتی درسخنان تان امریکایی ها را به باد انتقاد میگیرید؛ آیا این را در نظر دارید که محافظین شخصی تان توسط امریکای ها تربیه و نظارت میشوند. به همین دلیل هروقت امریکا بخواهد شما را از دست تان گرفته و به گوانتنامو می فرستد بدون اینکه کدام مشکل را رو برو شود. چون در اصل شما از چهار طرف تحت نظر امریکای های داخل و خارج ارگ ریاست جمهوری قرار دارید.

 

درست است که بعضی اوقات عوام فریبی میکنید اینطور به مردم وانمود میسازید که شما صلاحیت عام و تام درتمام عرصه های حکومت را دارید؛ ولیکن اگر امریکای ها  بخواهند شخص شما را در ظرف چند ساعت از اریکه قدرت به بیرون می اندازند. ما شاهد سیاست های امریکا در کشور بنام حایتی بودیم که با یک سر پیچی رئیس جمهور آن کشور هیچ کس خبرنبود رئیس جمهور توسط چرخ بال های مخصوص به نقطه نا معلوم انتقال می یابد و تا تشکیل دولت دیگر هیچ از وی سر و صدایی نمیباشد و تا فعلا هم چهره وی از رسانه ها ناپدیدار است .

 

جناب کرزی! سرنوشت شما هم بد تر از سرنوشت رئیس جمهور کشور حایتی خواهد بود. نا گفته نماند، وقتی جناب کرزی به امریکا رفته بود؛ خواست بارئیس جمهور منتخب آینده آن کشور یعنی بارک حسین اوباما ملاقات نماید ولیکن ازطرف وی پذیرفته نشد. و بعد از سفرش دو باره به کابل در کنفرانس خبری اشتراک کرده و از امریکا خواستار تغییر استراتیجی در مبارزه با تروریزم شد و غیر مستقیم از کار کرد های آنها در افغانستان انتقاد کرد و خود را به دامن انگلیس انداخت. علت اساسی آن این بود که اوباما آقای کرزی را هیچ تحویل نگرفت و از امریکا با بسیار نا امیدی دو باره به کشور آمد. در آخر خواهش من از مردمی نجیب وشریفم اینست که با جرئت پشت صندوق های رآی رفته؛ به فردی که شایسته گی ریاست جمهوری را داشته باشد رأی خود را بدهید.

 

 به آرزوی روزی پیروزی حق بر ناحق